KurtejÓyan
Makale Pirtuk KurtecÓrok EkonomÓ Resim

 

 

 
Navarok
Ferheng
 

 

Kilamê kurda yên rojên meyên lîrîkî

 

1

 

 

               Lawiko qurba, ez alîkî, tu alîkî,

               Were em hêrine cem qazîkî, cem miftîkî,

               Hila bire bêje: çika çira du serê çê hevra nasine

                                                 ser belgîkî.

                     

                              *     *     *

 

               Wey ziyaretê, wey ziyaretê,

               Dikim gîrîn berva te têm,

               Kale-kala peza qurban wê dû me te.

               Hekî Mîrzaê me dikî-bike, hekî na-me bike xusk û birê

                                                 vê axretê.

                     

                              *     *     *

 

               Kesikê qurba, çiya bilnede te navînim,

               Gul sor bûne naçirpînim,

               Ezê tu dila ser dilê xwe û tera nahevînim.

                     

                              *     *     *

 

               Elgezê kanîê rêzê,

               Ez ber ketim heta fêzê,

               Kê ku orta du dila, çar çeva xeberde, bira pêçeka

                                                 kurîn nede ber hemêzê.

                     

                              *     *     *

 

               Dilê min titûna Lênîngradê,

               Ezê têkme qilça serê, ya êratê.

               Bisînime kavla Ûrisêtê, nav civatê.

                     

                              *     *     *

 

               Lawiko qurba, tu wê disî ez mam vira,

               Çavê min xalî nave av hêsira,

               Hekî xwedê mirazê me dike, bira bike, hakî nake, tu

                                                 bê “xuskê”, ez bêm “bira”.

                     

                              *     *     *

 

               Lawiko qurba, tu wê diçî ezê çavim,

               Ezê bivime teyrekî qeqûsê hewa bavim,

               Ezê cî-meskenê te nizanim,

               Bêm ser tûncik-temorya te bisekinim.

                     

                              *     *     *

 

               Lawiko qurba, sêwî sed car sêwî,

               De tu ber darê mala bavê mira here-were mîna rêwî,

               Ezê te isa xweykim nava sîng û berê xweda nola kapa

                                                                   xezala,

                                                 xezala, berxa hevalcêwî.

                     

                              *     *     *

 

               Hîva gundê me hîva sava,

               Hîv hingirîye, naçe ava,

               De bira tilîê min herine çevê dê û bava,

               Xortê mira dîtin, xwera kirine zeva.

                     

                              *     *     *

 

               Meli hafa gundê botî,

               Cot kevotka hevra gotî:

               “Lawiko qurba, wer em herine ber zyareta te digotî,

               Min û teva kê posmanve-bire silve, pasê Kotî”.

 

               Mala me cînarê mala sêxa,

               Lawiko qurba, kagezeke binivîse, qol-mizgeftê xwe

                                                 pistêxe,

               Were min birevîne, pasê nav û debgê min dinêxe.

                      

                              *     *     *

 

               Kerî pezê li vê pistê,

               Lêyî kisya ser lêmistê,

               Dilê min neketîye tistekî, dilê mi ketîye qaîsa

                                                 formê, qima pîstê.

                     

                              *     *     *

 

               Kerî pezê çendî waye,

               Nêrîê navda weke gaye,

               Lawiko qurba, min û te bihevra

                                                 soz û qirar daye.

                     

                              *     *     *

 

               Kerî pezê vê neqevê,

               Sipî dike mîna sevê,

               Tu bixevite bide heqê min bedewê.*

 


 

2

 

 

               Ro çû ava, tu nema

               Tevê avît dor û çema,

               Gede, qurba, wekî dayka te bimire,

               Ezê bêjim:-aykê min bû jêra nema.

                     

                              *     *     *

 

               Hevraz çûme, berjêr hatim,

               Rastî gul-sosinê mêrga hatim,

               Avirê qîza kerê usa tûj bûn,

               Mina gulla mawîzerê ez hingavtim.

                               

                              *     *     *

 

               Çemo, çem çivîko,

               Kum û koloz dor kulîlko,

               Minê sondek xwarîye, adek pêra,

               Pasî te tu dest naçin van pasila.

                     

                              *     *     *

 

               Herçê kêla haj hav hene,

               Bîna çyaê Girîdagê-Tendûrekê berî heve,

               Wekî tê minra bextbî-bextbe,

               Wekî bêbextî-mirazê te bikeve dara dirya qe venebe.

                      

                              *     *     *

 

               Kastyûm Reso, kastyûm xweke,

               Tûncik-Temorîya serda seke,

               Sanî-mirazê min qurbana canya xweke.

                     

                              *     *     *

 

               Lawikê min sekinîye ser belaê,

               Min hûr-hûr bala xwe didaê,

               Were tu min ra bêbextîê neke,

               Bêbextî qe li mala we naê.

                     

                              *     *     *

 

               Kerî pezê çendî waye.

               Nêrîê navda weke gay e,

               Seresivan hatîye,

               Dûajo biçûkê-xewda meyle.

                     

                              *     *     *

 

               Zewal qurba, tê wê diçî min xwera bibe here,

               Ezê sîvê biçînim testya hespê tera,

               Wekî tî û têriza go: -çîye, çi nine,

               Ezê bêjim: -kelî kirîye nevsa sanê xwera.

                     

                              *     *     *

 

               Baran barî erd lewitî

               Hespê delalê min tor bû lê simitî,

               Ezê bidim tesî-kulya herim pêsîê,

               Bira xelq bêje: -evîndarbû, dil sêwitî.

                     

                              *     *     *

 

              Tu qîzika ser çyayî,

              Gelo hêvîya kê vir mayî,

              Ezê xwe tê têkim xweyî,

              Pasê daynim kêf û sayî.*

 


 

3

 

 

               Keçikê dînê,

               Çi evîntîya min û te kir,

                               emrê minî,

               Kavilê di gundada

               Kesî serê kesê nekir,

                               sebra minî,

               Bext û yazîê ya min bûyî-

               Xwedê nekir,

                               emrê minî.

                     

                              *     *     *

 

               Lolo gede, tu wê diçî

               Wez çawabim,

                               posman ezim,

               Ezê bivim teyrekî qereqûsî

               hewa bavim,

                               xerîbo lawiko,

               Emrê minî, sîrîn can,

               Cî-miskenê te nizanim,

               Min posmanê-ser peyabim,

                               emrê min gede.

                     

                              *     *     *

 

               Keçikê dînê,

               Ezê diçim-xema nake,

                               emrê minî,

               Weyî êtîmê, muhbeta dilê

                               min-te yeke.

                               Sebra minî,

               Weyî êtîmê, dilê min gese,

               Melûl neke,

                               sebra minî.

                     

                              *     *     *

 

               Lolo gede,

               Tu wê diçî, yeman, ez dimînin.

                               lolo gede,

               Lolo gede, ezê sebra dilê xwe

                               pê çi bînim,

               De tu dezmala destê xwe

                               bihêle ba min,

               Ezê xem-xyala pê birevînim,

                               posman ezim.

                     

                              *     *     *

 

               Keçkê dînê,

               Tê çevê resê, birû gorê,

                               emrê minî.

               Weyî êtîmê,

               Qolê zêra ser enya kever bide jorê,

                               sebra minî.

               Wetî êtîmê,

               Were ramûsanekê bide min,

               Hergê nadî-ezê te ramûsim.

               Destê zorê,

                               sebra minî.

                     

                              *     *     *

 

               Oro gede,

               Tu wê diçî, ez mam vira,

                               posman ezim,

               Wî bêbexto,

               Çevê min xalî nave ava van hêsira,

                               heliyam gundo.

               Minê bihîstîye: kavilê gunda

                               tu zewicî,

               Vir hada ezê bêm xûskê

                               emrê min,

               Tu bê bira,

                               helyam gundo.

                     

                              *     *     *

 

               Kecikê dînê,

               Ezê navê te hilnadim

               Tera divêm porê,

                               sebra minî,

               Weyî êtîmê.

               De tu were ramûsanekê

                               min keremke,

               Bira kul û keser,

               Min ra neçe axê gorê,

                               posman ezim.

                     

                              *     *     *

 

               Olo lawiko,

               Divê: derê malê mes-mes nake,

               Nekeve xem-xyala,

               Cigara xwe ges neke,

                               posman ezim.

               Bila serê min qurbana

                               serê tebe.

               Ez ya teme-miqîm,

               Tu xwe sas neke,

                               posman lawiko.

                     

                              *     *     *

 

               Dînê,

               Dilê min hêlûna teyrê hewa,

                               dînam dînê,

               Weyî êtîmê,

               Lê digere komê qaza li qulinga,

                               refê kewa,

                               sebra minî.

               Weyî êtîmê,

               Emekê mine par û pêrar

                               ser te hebû,

               Sala îsal diçe bose, badîhewa,

                               emrê minî.

                      

                              *     *     *

 

               Oro lawiko,

               Dilê min kule, ha birîne,

                               emrê min tuyî.

               Lawikê min çûîye welatê xerîba,

               Haj min nîne,

                               bêbexto lawiko.

               Di rîya xwedêda be,

               Kê mizgînîya delalê dilêm

                               minra bîne,

               Bila pasê felek ruhê

                               min bistîne,

                               helyam gundo.

                    

                              *     *     *

 

               Emrê min dînê,

               Ezê dimirim yar sebebe,

                               sebra minî,

               Weyî êtîmê,

               De bira tirba min derê mala

                               bavê tebe,

                                sebra minê.

               Weyî êtîmê,

               Gava sivê zû radibî,

               Pêsa xwe lêxe, bêje:

               -Mirîo, rabe, lo, reme li tebe,

                              sebra min dînê.

                   

                              *      *     *

 

               Olo lawiko,

               Wî alî derbazbe vî alî,

                              sebra min tuyî,

               De çima, berxa min, tu hêrs

                              dikevî, zef dikalî,

                              emrê min gede,

               Were kavilê gundada min

                              birevîne,

               De xwera têke bermalî,

                              lo bermalî*